Nie ma zadowalającej odpowiedzi

Ogromna większość budżetów na reklamę stanowi kompromis pomiędzy sumą teoretyczną a tą, jaką menedżer do spraw marki produktu chciałby wydatkować, skorygowaną o żądania dyrektora do spraw marketingu, księgowych i dyrektora do spraw zbytu. W wielu przedsiębiorstwach, które mają wiele marek produktów, mniej więcej ostatnie 10 procent całego budżetu na potrzeby działalności marketingowej jest często dzielone na zasadzie licytacji rywali przez menedżerów konkurujących marek.

Lord Leverhulme stale mówił, że wie, iż połowa jego wydatków na reklamę jest marnowana, tyle tylko, że nie wie, która połowa. Natomiast to, czego nie dodawał, oznaczało, że nie wie, ile pieniędzy zostałoby zmarnowanych, gdyby zmniejszył o połowę lub zwiększył dwukrotnie preliminowane przez siebie kwoty.

Nie należy wydawać za mało, ponieważ jest to całkowite marnotrawstwo pieniędzy, tyle że określenie owego „za mało” jest niemożliwe. Istnieją jednak pewne wskazówki, a powrócę do nich w rozdziałach o planowaniu wykorzystania środków reklamy i o poszczególnych mediach.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>