Sprzedaż powierzchni reklamowej

Do roku 1989 rynek prasowy dzienników w Polsce znajdował się pod kuratelą państwowego koncernu wydawniczego RSW „Prasa Książka Ruch”. Po zmianie sytuacji politycznej poszczególne redakcje usamodzielniły się, rozpoczynając rozwój konkurencji m.in. na rynku reklamowym. Zaczęły powstawać specjalne działy obsługi – biura reklamy i ogłoszeń, które sprzedawały powierzchnię reklamową bezpośrednio klientom. Z chwilą wejścia na rynek agencji reklamowych powstały tzw. „sekcje agencyjne”, których zadaniem było kontaktowanie się nie bezpośrednio z klientami, lecz właśnie z agencjami reklamowymi obsługującymi klientów zamieszczających reklamy.

Stworzono podstawowe schematy i zasady przyjmowania reklam i ogłoszeń do druku, podziału powierzchni reklamowej i systemu rabatów. W celu uatrakcyjnienia gazety wprowadza się możliwość użycia jednego lub więcej kolorów (za dodatkową opłatą), poprawia się jakość druku (zmiana typografii na druk offsetowy) itp.

Powierzchnia reklamowa w dziennikach, w przeciwieństwie do powierzchni w pozostałych mediach drukowanych, jest sprzedawana również w bardzo małych jednostkach przyjętych przez daną gazetę, (tzw. modułach lub w cm2). Drugim podstawowym wyznacznikiem cen jest rozróżnienie stron na ogłoszeniowe i redakcyjne. Na stronach ogłoszeniowych zamieszczane są wyłącznie ogłoszenia, natomiast na stronach redakcyjnych do tekstów redakcyjnych (stąd nazwa) dołączane są również ogłoszenia, najczęściej jednak w ograniczonej powierzchni, zależnie od zawartości tematycznej danej strony oraz jej umiejscowienia w całym egzemplarzu gazety.

Ceny stron redakcyjnych są wyższe od cen stron ogłoszeniowych średnio o 20 do 100%. Dodatkowo pierwsze i ostatnie strony gazet są rozliczane na oddzielnych warunkach. Coraz częściej obowiązują odmienne stawki w przypadku niektórych stron redakcyjnych. Ceny zmieniają się z reguły 1-2 razy w roku.

W związku z coraz większym zainteresowaniem ogłoszeniodawców gazetami codziennymi, ostateczne zamówienie poprzedzane jest rezerwacją, co ma zapewnić dostępność żądanego miejsca w określonym dniu wydania gazety.

Przy wielokrotnym ukazywaniu się danego ogłoszenia stosowane są rabaty od 3 do 20% (niezależnie od rabatów agencyjnych). Rabaty te odnoszą się też często do wysokości przeznaczonego na daną gazetę budżetu lub wielkości ogłoszeń. Popularna jest również forma barteru (np. w przypadku linii lotniczych, wyposażenia biurowego) jako wymiany „towar za towar”.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>